नवलपरासी (बर्दघाट–सुस्तापूर्व)को गैँडाकोटमा अवस्थित भृकुटी कागज कारखाना १४ वर्षदेखि सुनसान छ। कहिल्यै नगुमेको गुञ्जनले भरिने त्यो ठाउँ आज चुपचाप छ — न मेसिनको आवाज, न श्रमिकको चहलपहल। एक समय देशकै गौरवका रुपमा चिनिएको यो उद्योग आज भग्नावशेषमा परिणत भइरहेको छ।
नगरको मुटुमा रहेर पनि उपेक्षित बनेको यो कारखानाप्रति सरकारको ध्यान नपुगेको पीडा अझै गहिरो छ। करोडौँको संरचना जंगेर खेर गइरहेका छन्, मेसिनरी उपकरणहरु कुहिँदै छन्, अनि उद्यम र सम्भावनाको सपना धुलोमाटोमा बिलाएर गएको छ। यो केवल एउटा बन्द उद्योगको कथा होइन — यो अवसरको हत्या हो, श्रमको अपमान हो, अनि उदासीनताको जीवित प्रमाण पनि। आज यो कारखानाले पुकारिरहेको छ — “म फेरि बाँच्न चाहन्छु, फेरि चल्न चाहन्छु।” तर, यसको पुकार सुनिनेछ त कहिले? रासस
Advertisement
